Ann Francx

De figuratieve schilderijen van de Belgische kunstenares Ann Francx zijn geschilderd met acrylverf op doek. Door het gebruik van een getemperde en harmonieuze kleurkeuze en verftechniek voegt ze een poëtische dimensie toe aan haar werk. Als hulpmiddel bij haar voorstudies gebruikt ze de fotografie. Ze maakt gebruik van fotografische technieken zoals afsnijding, cadrage en (extreme) close-ups. Hierdoor ontstaan sterk uitgebalanceerde en soms eigenzinnige composities waarin decoratieve motieven veelvuldig voorkomen.

Bij haar laatste reeks schilderijen (vanaf 2013) is er een sterke evolutie merkbaar: Ann laat zich inspireren door de symboliek van oude mythes en (bijbel)verhalen doorheen de kunstgeschiedenis waarbij "De Oude Meesters" als voorbeeld dienen.

Daardoor zijn haar thema's van alle tijden, maar tevens zeer actueel. Ze omvatten o.a. een eigentijdse vertaling van kunsthistorische en religieuze onderwerpen, (individuele) mythologieën en verwijzingen uit de "Tarot".

Ook maatschappijkritische onderwerpen komen aan bod. Vanuit een filosofische geladenheid en metafysische onrust schept de kunstenares een symbolische beeldtaal waarbij ze bovenal "het esthetische" wil laten primeren. Haar schilderijen kunnen er op het eerste zicht lieflijk en charmant uit zien, maar bij een aandachtiger aanschouwen dringt zich onherroepelijk de symboliek op die ze wil weergeven; bv. "De doos van Pandora", die zowel zwaarmoedig als lichtvoetig en speels kan zijn, verweven met een vleugje humor. De onderwerpen zijn dan ook intens beleefd en doorleefd. Het is een constante slingerbeweging tussen melancholie en luchtigheid.. Een tweeledigheid die de kunstenares karakteriseert. De personages die ze schildert staan meestal op zichzelf en geïsoleerd van de buitenwereld. Sommige doeken kan men bekijken als een vervolg verhaal zoals "Narcissus" en "Death of Narcissus". Daarom werkt ze veel in reeksen en laat de schilderijen inspelen op de ruimte waar ze tentoongesteld worden, zodat er door de wisselwerking een totaalconcept ontstaat.

Ann Francx voelt een sterke verbondenheid met het parcours dat de Belgische schilder Hans Vandekerckhove (1957) heeft afgelegd. Ze kan zichzelf hier volledig in herkennen. De volgende citaten uit het boek "Picture Palace" van Hans Vandekerckhove zijn hiervan een mooie samenvatting:

"De kunstenaar loopt een nieuw parcours, hij hervindt de emoties die hij in zijn streng mathematische werken is kwijtgespeeld. Het is een proces van zichzelf hervinden, je zelf terug uitvinden, op zoek naar je ware identiteit en authenticiteit. De zoektocht naar een eigen stijl gaat over hobbelige wegen. Er is de twijfel over het werk, of de route wel goed is uitgestippeld, over een nieuwe weg die zich plots opdringt."

"Telkens opnieuw wil zij een schuiloord vinden om haar emoties in weg te bergen of te beschermen."